İnanırsın.

Tüm yollar sende biter, sonra seninle yeniden, bambaşka başlar.

Nehirler sende son bulur, sonra seninle daha bir çoşkun , daha bir duru akar.

Damlaları sendendir artık.

Sözler sende biter, sonra seninle ilk harften başlar konuşmaya.

SAna inanarak , seni doğrulayarak başlar.

Çünkü sen inanırsın;

Söylediğinde sözüne,

Sustuğunda sükûtuna ,

Yürüdüğünde adımlarına,

Ve durduğunda bekleyişine…

Şöyle mi böyle mi demeden inanırsın.

Rüzgârla birlikte sağa sola savrularak esmezsin.

Rüzgâr gelir, ferahlığını senden alarak seninle eser.

Hayat seninle yaşar yeniden hayat bularak.

Tereddütleri silinmiştir.

Öyle bir inanışla inanırsın ki ‘ Allah ‘ dediğinde iki cihan seninle birlikte ‘ Allah ‘ der.

Susanlar gönlünü susturmuştur.

( Semerkand Dergisi 116. Sayı Elvida ÜNLÜ)