Geçikmiş bir paylaşım. Geçtiğimiz yaz aylarında tanıştırıldığım bir topluluk vardı.İsimleri yoktu ama her birinde bir Ayşe bir Fatma izi vardı… Çok değerliler nazara erişimleri yüksek… Bunu ne kendileri nede cevresindekiler pek anlamamışlardı galiba.Yüzlerinde ayrı bir renk,bizim (benim) alışık olmadığım(ız) . Cene ve dudak kısımlarındaki dövmeler ile renklerine renk katan Harranlı kadınlar idi bunlar. Dünyaya geldikden çok kısa süre sonra aile büyükleri tarafından yapılıyormuş bu dövmeler. Benim cehaletim orda da kendini sergilemekten kendini geri alamadı. Dövmeleri ilk gördüğümde yara olarak değerlendirmiştim. O bekleme esnasında içim ezilmişti. Oysa ki o mavi eşarplarınına kiminin siyah kimin mavi gözleri ayazdan kararmış tenlerine uyum sağlayan benim deyişimle aksesuarları imiş o dövmeler.
İlk tanışmamız bir yeni gelin ile oldu. Yaşı bir hayli küçük ama yaşadıklarını oldukca büyük bir gelin idi o .Taşıdığı yükün altında ezilmiş ama öyle bir teslimiyeti vardı ki hepimizi etkiledi,  bizleri ezip geçti …
Uzun uzun sohbet ettik. Söylediği bazı sözleri anlamadım ama bakışları aslında onu anlatıyordu.
O nasıl bir teslimiyet dedim hep.Yaratıcıya olan inancı teslimiyeti benim gibi bir acizin ifadelerine layık değil.Eşine aile büyüklerine de sorgusuz sualsiz teslim olmuştu…Gözlerinde insanı başka diyarlara götüren bir çekim vardı…

O ilk tanışmamıza vesile olan bekleme yerinden ayrılma vakti gelmişti. Bekleme yerinin nazarı sarmıştı herkesi. Geline bakmaktan kendimi alamamıştım gözlerindeki o nemlilik ellerinin semaya acılışındaki edebini….

İkindi akşama dönüyordu hanenin duvarına sırtımı dayamış batan güneşi seyrediyordum… Epey kalabalık bir halka oluşturmuştuk.Biri vardı hemen yanıbasımda kaside söylemeye başladı. Çaylarımızı yudumlarken herkesin gözlerinden  yaşlar günah kirlerini akıtırcasına akmaya başladı.

Yanıma yaklaştığın farkına varmıştım ama gözümü kaldırıp bakmaya cesaretim yoktu. Geldi…Biraz bekledi öylece.Çekindiğini düşündüm ve gözlerimi kaldırıp yüzüne tebessüm edip buyur ettim… O yaralı gönül kasideyi söylemeye devam ediyordu… Harranlı gelin ellerinin her çatlak izinde emeklerini bizlere sergilercesine ellerini yüzüne koydu. Çok geçmedi seslendi. ” Sofi” ” Sofi” … Elinde tütün daha önce hiç denemediğim birşeydi. Kırmak istemedim kendi yakmış uzatıyordu.Aldım tebessüm ile. Çiğerlerimi bıcak etkisi yapan bir etki gücüne sahip bir sarma tütün idi. Gözü gözümde idi. O nasıl edep nasıl adap aklım ermedi.

Tabi unutulmaz karelerden biride Harranlı çocuklardı. Ele avuca gelmiyorlar. Söz dinlemiyorlardı veya benim sözlerimi anlamıyorlardı ondan etki gücü olmadı…

Artık hava kararmıştı. Günün yorgunluğu manevi olarak bünyeleri sarsmış ve bir mahmurluk vermişti aciz vucutlarımıza.Yataklarımızı alıp dışarda yıldızlar altında geceyi gecirmek için yerlerimizi yapmaya başladık…Tamam gözlerimizi kapamak üzereydik ki bir patırtı… Evet Harranlı ufaklıklar iş başında. Gözlerine ilk kestirdikleri ayakkabıları ayaklarına takıp kaçışlarına annelerinin müdehalesinin patırtısıydı bu…

Güneş güne ilk ışıklarını sacmaya başlamıştı kuş sesleri eşliğinde… Çocukların sesleri kuşlara eşlik ediyor… Eller açılmıştı semaya dua üstüne dua yakarışlar göz yaşları eşliğinde sel olup akıyordu…Dün oluşturduğumuz grubumuz  ile yıne bir araya geldik.Namazlıklarımızı serdik aynı anda Allah ın huzuruna farklı dilek ve umutla ile el acıp af diledik. Ardından kahvaltılarımızı yapıp çaylarımızı içtik… Artık sıra vedalaşmaya gelmişti. Tek tek hepsiyle helalleştik gözlerimiz de nem vardı O Kutlu yerden ayrılmanın hüznü sarmıştı benliğimizi… Boğazımızda düğümlenmişti tüm sözler çıkmaya takati yoktu.Helallik almanın en zor ve yüzümüzün kızarıklığın utancı ile çıktık Markada dualarımızı edip araclarımıza bindik….Gözlerimiz ve ellerimizin buluştuğu O yerde buluşmak ümidi ile…

” Sevginin ehli Ehli Beytin ahir zamanı Onlar… O hanenin içindekilerin bizlere sundukları en değerli şey idi galiba. Sevgi…Nakkaşın üstadı oldukları bize her ilmekte inceden inceye o Sevgiyi işlemelerinden… Mevla cc Sadatlardan razi olsun ve Harranlı kadınlardan…”

Sevgilerimle…

( bu yazıyı ve yapılan yorumları Tarihin derinliklerine saklamaya gönlüm razi olmuyor )